Ok, geef toe, ook jij kunt vast meer rust, geluk en plezier gebruiken in je leven. Toch?

Wat is dat toch, dat er vaak iets in je leven gebeurt waardoor je als het ware weer wordt teruggefloten naar oude patronen, minder goed in je vel zitten, lusteloosheid…
Dat je even denkt: “Ja! Ik ben er weer! O nee, toch niet…”

Eén van de redenen hiervoor is dat je bepaalde zaken in je leven nog niet voldoende hebt opgelost. Dingen die je vroeger als kind hebt meegemaakt, of zelfs zaken vanuit een vorig leven waar je blijkbaar nog aan mag werken. En onderschat niet dat bepaalde patronen of emoties helemaal niet van jou zijn! Je verbindt je ook met familiepatronen, familie-emoties of zelfs collectieve zaken die spelen op de planeet. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de collectieve angst die is gecreëerd rondom het welbekende virus.

Eén van de ‘fouten’ die we als mens maken, is dat we issues met ons hoofd proberen op te lossen. We analyseren er wat op los en ‘begrijpen’ alles: wat er speelde in je jeugd, waarom je ouders er misschien niet voldoende voor je waren. Je hebt ‘verwerkt’ dat je werd gepest, dat is nou eenmaal gebeurd, vertel je jezelf dan. Kunnen we niets aan doen.
Nee, dat klopt, aan veel dingen die je overkomen in je leven kun je niets doen.

De kunst is echter om nare zaken die spelen in je leven, hoe klein je ook nog was, vooral ook te voelen en op die manier een plekje te geven.

Dat proces slaan we dus vaak over: het voelen. Voelen hoe je lichaam reageert op emoties, voelen wat emoties doen van binnen…

In mijn werk richt ik me juist op dat proces: niet teveel praten, maar voelen wat er speelt, waar je nog last van hebt, wat er nog blokkeert. Vaak weet je dat zelf niet eens (meer), dan is het te lang geleden, of is er iets voorgevallen in een vorig leven. Jouw onderbewuste weet echter ALLES, weet wat er blokkeert, waarom het nog blokkeert en wat je nodig hebt om los te laten of het simpel te voelen.

Jouw hoofd speelt geen rol tijdens de sessie, je onderbewuste en je lichaam des te meer!

Op zoek naar blokkades, en dan bedoel ik écht op zoek, naar de kern van waar jouw klacht is ontstaan, doen we tijdens een sessie.

Een geweldige ondersteuning hierbij kunnen energie activaties zijn. Sinds kort maak ik tijdens sessies (of als losstaande sessie) gebruik van Sacred Activations.

Wil je weten wat dit nou weer is :-)? Lees er hier alles over!

Een extra mogelijkheid om eindelijk eens tot die rust in je lijf en hoofd te komen. En ik verklap je vast: deze activaties werken echt fantastisch, ik heb zelf zelden zo’n krachtige energievorm ervaren!

  • Ben je toe aan loslaten?
  • Ben je klaar met de cirkeltjes waar je in blijft hangen?
  • Wil je het nu eindelijk eens anders gaan doen in je leven?
  • Wil je wat vaker springend door het leven :-)?

Laat me je dan helpen.

  • Geen ellenlange gesprekken
  • Geen plan van aanpak voor minstens 10 sessies (in 3 sessies komen we al een heel eind!)
  • Ik bied je veiligheid, verbinding en vaak ook nog een beetje humor (want het leven is soms al zwaar genoeg).

Ben je er klaar voor? Ik ook! Neem contact met me op.

Pijnklachten zeggen iets over je emoties

Als je rondloopt met pijnklachten, soms zelf chronisch geworden door de jaren heen…is dat dan iets waar je mee moet leren leven of kun je ook op een andere manier naar deze klacht(en) kijken? Ken je dat, wanneer je opstaat met hoofdpijn? Of dat je vaak stijve spieren hebt, bijvoorbeeld bij het opstaan in de ochtend? Een steekje hier, een pijntje daar. We zijn er een meester in geworden om dit soort signalen te negeren.

Communiceren met je lijf

Heb je er wel eens over nagedacht dat jouw lijf met jou probeert te communiceren? In feite vertelt elk pijntje je iets over je emoties. Laten we eens bekijken hoe je emoties jouw aandacht proberen te trekken met behulp van emoji’s.

  1. He…hallo….ik wil je niet storen….maar eh….er speelt iets bij je. Er zit iets in de weg..een bepaald gevoel. Hallo? Luister je?
  2. Oei…er wordt nog steeds niet geluisterd? Zou ze het echt niet voelen wat er zit?   Ik hou het bijna niet meer vol!
  3. Nu is het genoeg! Als je niet luisteren wil, dan moet je maar voelen!

En vervolgens gaat je lijf aan de slag, door pijnsignalen af te geven, op welke manier dan ook.

Vertaling pijnklacht naar onderliggende emotie

Ik geef je graag enkele voorbeelden wat pijnklachten jou willen vertellen. De lijst is eindeloos overigens…ik beschrijf er nu een aantal die vaak voorkomen. Blaasontsteking: angst om oude ideeën los te laten, innerlijke kwaadheid. Bronchitis: inwendige kwaadheid en onmacht. Je vindt het moeilijk om dit te uiten. Hoofdpijn: piekeren, kopzorgen en zelftwijfel. Je maalt over problemen. Keelpijn: Niet voor jezelf durven spreken. Willen maar niet durven opkomen voor jezelf. Maagproblemen: Wat kan je niet ‘verteren’, wat ligt je zwaar op de maag? Hoe ga je om met nieuwe indrukken, ben je bang voor het onbekende, het nieuwe? Je kropt een hoop spanning en emoties op. Ik vind het altijd erg interessant om mijn klachten vanuit deze hoek te bekijken. Soms is het zelfs zo dat puur door het lezen van de onderliggende betekenis, de klacht verdwijnt! Het is maar net of het kwartje op dat moment valt of niet. Maar belangrijk blijft, als we weer even teruggaan naar de emoji’s: laten we ons best doen om al in de eerste fase iets te doen met onze emoties, zodat dat lijf gewoon mag functioneren zoals het bedoeld is, zonder klachten!

Hulp nodig?

Gewend om je eigen ‘boontjes’ te doppen, je eigen issues op te lossen? Dat is vaak best lastig. Weet dat je zelf je grootste saboteur kunt zijn. Jouw hoofd vertelt je vaak iets anders, waardoor je het inzicht in het waarom simpelweg kunt missen. Je kunt nog zo goed ‘weten’ waar iets vandaan komt, maar het werkelijk doorvoelen en loslaten is iets anders. Durf je het aan verder te kijken en eindelijk iets te doen aan jouw klacht? Maak dan eens een afspraak voor een (telefonisch) kennismakingsgesprek. Zó ingepland en je weet direct wat ik voor je kan doen! Maak hier je afspraak, ik spreek je graag!

Je hoofd….een plek waar het bijna nooit rustig is. Waar we altijd gedachten hebben en (wanneer die gedachten maar blijven doorrazen) waar vervolgens ook stress ontstaat. Door bijvoorbeeld extra werkdruk, door onzekerheid of je je baan nog wel kunt behouden. Of thuis moeten werken terwijl je ook je kinderen wilt helpen met school. Je ervaart angst voor wat er gebeurt in de wereld en wat je leest in de krant en ziet op televisie. Of stress over financiën: ‘Hoe moet dat straks als….., ‘Wat als we niet meer….’

 

Een volle harde schijf

Jouw hoofd vind het allemaal prima, het lijkt een harde schijf die nooit vol raakt. Kom maar door met al die informatie, de oordelen, de nieuwsberichten, alles om je heen. Maar het tegendeel is waar. De kans is groot dat die harde schijf al heel lang overvol is en je het wellicht niet eens merkt. We zijn zo gewend om op een zelfde manier te functioneren: dat is eigenlijk vooral met ons hoofd, om zo alle prikkels te proberen in een vakje te stoppen.

En al die prikkels zullen zeker niet minder worden als jij daar niets aan doet. Nu zul je misschien denken: ‘Ik kan daar toch niets aan doen?’

Nou, zeker wel! Want uiteindelijk zijn het ‘alleen maar’ gedachten, overtuigingen, analyses…en die gaan helemaal niet over JOU. Jij bent niet je gedachten, al lijkt dat soms van wel (ik weet er alles van).

 

Eén woord om uit de situatie te stappen

In mijn prakijk maak ik met veel succes gebruik van slechts één woord om dat hoofd even op stil te zetten. Ik geef het ook bijna altijd mee als ‘huiswerk’ voor de na sessies. Gebruik dit woord en je stapt per direct uit de situatie.

 

Een voorbeeld: Stel: je hebt een telefoongesprek met een familielid. Het gesprek gaat over een voorgestelde familiedag. Er ontstaat discussie of iedereen uitgenodigd moet worden of slechts een deel van de familie. Want ome Dirk is toch altijd zo vervelend en wil niks en tante Beppie is zo negatief over tante Truus. Voor je het weet, zit je gestrest aan de telefoon, met verheven stem…proberen je gelijk te halen. Uiteindelijk wordt het gesprek boos beëindigd omdat je het gevoel hebt dat er niet naar je geluisterd wordt.

 

In plaats van gestrest, overstuur, boos of wat dan ook te raken, zeg je simpelweg tegen jezelf:’ Wat INTERESSANT dat ik hier zo gestrest/overstuur/boos van raak.

Dit woord INTERESSANT is geweldig! Want wat doet het? Het zorgt ervoor dat je direct uit de situatie stapt, je staat als het ware naast jezelf met je handen over elkaar te kijken hoe je op die situatie reageert. Ik heb zelfs al eens meegemaakt dat ik moest lachen om een bepaalde situatie waar ik midden in zat. En wég was de lading! En kon ik het direct ook loslaten.

 

Je kunt het ook in deze huidige, onrustige en onzekere tijd goed gebruiken om je bijvoorbeeld minder druk te maken over de berichten die je leest in de krant of die je op televisie ziet. ‘Wat interessant dat ik me zo druk maak over dit bericht/deze boodschap/deze politieke actie.”

Het betekent overigens NIET dat je hierdoor een ongevoelig persoon wordt die het niets kan schelen wat er in de wereld en je nabije omgeving gebeurt. Nee, het zorgt er alleen voor dat je er niet in meegezogen wordt, dat het je minder raakt. Dat je beter in je eigen energie kunt blijven. En vanuit je eigen rustige energie de betrokkenheid kunt voelen. Begrijp je het verschil?

 

Probeer het eens uit en laat me weten wat het woord interessant voor jou doet!

 

 

Al eerder schreef ik over mijn ‘minder fijne’ verhouding met ziekenhuizen en medicatie. Voor mij legt medicatie slechts een laagje over de klacht, maar verdwijnt deze niet. De oorzaak wordt met medicatie niet aangepakt. Enkele weken geleden kreeg ik helaas weer volop te maken met medicatie en de gang van zaken in een ziekenhuis…

Zoonlief kwam voor de tweede keer (de eerste keer was drie jaar geleden)  in het ziekenhuis terecht wegens benauwdheid.  Hij had zelf weinig last van wat hem overkwam (er was tenslotte een bubbelbad, een x-box in een buurt en daarbij 24/7 aandacht van mama en lieve vrienden en familie).

Voor mij was het andere koek. Naast de ongelooflijke zorgen over mijn kind, angst, onmacht, voelde ik ook weer die strijd in me opkomen naar aanleiding van de protocollen die men standaard volgt bij klachten. En heus…ik begrijp dat medicatie in dit geval ook echt nodig was om mijn zoon erdoorheen te helpen. Waar mijn trigger vooral ligt, en dat werd tijdens het ziekenhuisverblijf ook weer behoorlijk duidelijk,  is in de aanname dat bepaalde klachten niet op te lossen zijn.

Ik voerde een gesprek met de behandelend kinderarts over alternatieve/complementaire zorg. Zorg waar ik zo achter sta, omdat met deze zorg echt goed gekeken wordt naar alle aspecten die te maken hebben met de klacht. Hij gaf me echter een voorbeeld waar mijn mond van openviel. Hij vertelde wanneer hij kinderen trof met eczeem, hij zo met ze te doen had…want het was niet te genezen. Euh….pardon? Ik vertelde hem mijn visie: je lichaam wil hoe dan ook een mogelijkheid om dingen te uiten. Wil je je emoties niet voelen of kun je dat niet? Dan zal je lichaam een reactie gaan geven, bijvoorbeeld eczeem. Je lichaam uit zich dan op die manier, hetgeen wat vast zit moet er letterlijk uit. De arts luisterde geduldig naar mijn verhaal en wie weet: staat hij nu iets meer open voor een andere manier van benaderen.

Vervolgens had ik een mooi gesprek met een lieve verpleegster. Zij wist me te vertellen dat ze al bezig zijn met kleuren, geuren en dergelijke voor de kinderen en daar zulke mooie resultaten mee zien. Wat heerlijk om dit te horen, er lijkt werkelijk iets te veranderen in ziekenhuisland :-).

Als klap op de vuurpijl…tijdens het laatste gesprek met een van de kinderartsen voor zoon naar huis mocht, werd mij een consult geboden met een waarnemend kinderarts die zich enorm inzet voor alternatieve zorg binnen het ziekenhuis. Yes! En de arts wist me ook nog te vertellen: ‘We leren zoveel van haar!’

Nou, daar word ik nou zo blij van! Er lijkt werkelijk een verandering te zijn ingezet…de samenwerking wordt meer gezocht,  men gaat van elkaar leren.  Met een insteek van beide werelden, kun je het meest betekenen voor een patiënt/cliënt. Waarbij voor mij dan toch wel geldt:  80% complementair en 20% westerse geneeswijze :-). Bij de kern aanpakken die klachten…kijken naar de persoon als geheel, naar de emoties en ook aspecten als voeding meenemen in het consult. Dan komen we een heel eind zonder medicatie :-).